Dat doe je niet

Dat doe je niet

Soms gaan ze een grens over en dan pikken we het niet meer. Delegatie gele hessers in Nederland: geen hand geven bij binnenkomst of al bellend langs de premier lopen. En uitgepraat ben je. Niemand in dit land die nog maar even gaat zitten voor jouw verhaal.

Een “middelvinger” partij willen zijn en met een filmpje op de man spelen. Ook nog eens de man die als grote winnaar uit de strijd komt, omdat ie een paar jaar geleden de wereld heeft veroverd met een onvergetelijk optreden na de ramp met MH 17. Dat filmpje over Brusselmans werd een boemerang voor de bedenkers, die nu niets anders kunnen bedenken – als excuus – dat kennelijk “hun kiezers dit keer niet naar de stembus zijn gegaan.” Vooral niet de hand in eigen boezem; een zegen voor hun tegenstanders. Organiseer je eigen ondergang. De voorzitter treedt nu wel af.

Dat doe je niet, een huis van een Brabants boerengezin binnentrekken, veel amok maken, geweldig infectie risico veroorzaken, geen kennis van zaken hebben en na arrestatie van veel van jouw medestanders in Boxtel blijken maar liefst 9 nationaliteiten in jouw groepje te zitten. Gezin in de ellende, boeren in opstand, bestuurder van de branche organisatie met borst vooruit en schouders recht voor de camera……”dat doe je niet, wat die actiegroep daar heeft gedaan.” Zo gaat dat.

Dat doe je niet. Als een of meerdere zorgorganisaties aan de schandpaal worden genageld, bestuurders voor luie groot verdieners worden uitgemaakt, “nooit op de werkvloer komen en niet eens weten wat daar gebeurt”, specialisten voor geldwolven, managers als nutteloos vee worden bestempeld, dan ga je juist niet als bestuurders van de branche organisatie voor de camera staan en zeg je “tot hier en niet verder.” Dan heet het dat we “hier een van de beste zorgstelsels ter wereld hebben” en past ons louter zwijgend, defensief gedrag. Bij de varkensboeren kan dat optreden wel; in de zorg doen wij dat niet………….niet chique?

Zijn “goede vriend” zal in Oudega, tijdens dat “politieke” twee-mans debat op TV nog wel even een sigaartje hebben verpulverd bij Baudets vraag aan Rutte “wanneer hebt u voor het laatste gehuild?” Dat doe je niet. Net als veertig jaar geleden na het overlijden van zijn eerste vrouw een journalist bij een TV paneldiscussie nagenoeg diezelfde vraag aan de (toen) vice premier stelde en hij in tranen was. Getroost door zijn grootste linkse opponent, achter diezelfde tafel. Dat doe je dan weer wel. Baudet lijkt wel klaar, na die laatste vraag. Zo doe je dat dus…..

We leven in een land waar we volstrekt het respect voor gezag, voor autoriteit kwijt zijn, waar autoriteit toch soms opstaat en zegt “dat doe je niet”, waar autoriteit soms stilzwijgend wint omdat “gedrag nu eenmaal niet kan”, waar we collectief een besef hebben van een grens die niet mag worden overschreden en waar we kennelijk, gelukkig nog een licht zelf reinigend vermogen hebben.

Vanuit mededogen, heel vaak vanuit ons rechtvaardigheidsgevoel. Moeten we het wel aandurven!